Bang om te oefenen.

Frits Philips jr.

Blog van Frits Philips

Eerst een bekentenis vooraf. Ik zie er tegen op om dit verhaal te schrijven. Het gaat namelijk – alweer !- over mijzelf: hoe ik mijzelf saboteer en van welke stupide smoezen ik mij bedien om recht te praten wat wezenlijk krom is.

Kortom, beste lezer, als jij daar zelf nooit last van hebt, bespaar jezelf de tijd en de moeite en stop nu rustig met lezen!

Waar gaat het om?

Ik merkte, dat ik enerzijds beweer( de), dat ik beter wil( de) gaan golven. Daar ook lessen voor nam en neem. Om dan vooral niet te gaan oefenen op het aspect, waar mijn mentale Achilleshiel zit: greenside Bunkerslagen. Daar kon, kan en wilde ik onlangs niet langer om heen: wat weerhoudt mij om dat te gaan oefenen?

Antwoord: angst!

Ik ben bang, dat het niet zal helpen, maar eerder verergeren. Zoals dat gebeurt tijdens een rondje golf. Dan krijg ik moeizaam toppend en met evenveel geweld als twijfel de bal uit de bunker…. en troost mijzelf dan met de gedachte, dat ik ook niet beter kan verwachten, als ik dit ook niet oefen. Zoals een middelbare scholier of student, die zich niet echt inzet, vrede kan sluiten met het feit, dat hij gezakt is, “omdat ik er ook niet echt mijn best voor gedaan heb “. En zo hield en houd ik mijzelf voor de gek!

Tot ik ermee ophoud,omdat ik er de waanzin van ervaar,” doorleef “. De “Inner Game ” draait voor mij om – vrij van oordeel – op het moment zelf  waar te nemen, wat er speelt. Hoe kwetsend dat ook voor het Ego is, ook! En om mijzelf toe te staan om met deze zelfsabotage door te gaan, totdat “de knop ” bij mij vanzelf opgaat. Dat is de paradox: dat verandering van houding en gedrag plaats vindt bij de gratie van (zelf -) acceptatie. Daar word ik niet trotser van, wel wijzer…. zo nu en dan.

Ik spreek mijzelf dan wel weer moed in met de gedachte, ontleend aan schrijver Ron Smotherman:

“I can only be as great, as I can admit being small “

P.S.

Dit verhaaltje heb ik geschreven, een dag voordat ik ging oefenen. Natuurlijk was ik benieuwd, wat ik zou gaan oefenen. En, ja hoor, ik durfde de bunker in, oefende 2 maal 10 ballen, waarvan ik de meeste wel uit de bunker kreeg (vraag niet hoe!), maar kwam snel tot de conclusie, dat ik “het ” nog niet echt door had …. en dus nog een les van pro Marcella nodig heb:  no big deal!

Maar deze angst heb ik in ieder geval overwonnen.

En dat is ook al wat, al was het niet waar ik op gehoopt had.

Frits Philips jr.

Juni 2015