Vanwaar Inner Game

De Nederlandse samenleving is de afgelopen jaren sterk geïndividualiseerd. De instituties waarop mensen in het verleden vertrouwden om waarheid, wijsheid en geborgenheid te vinden, hebben aan gezag en permanentie ingeboet. Teruggeworpen op onszelf, zijn we steeds meer aangewezen op onze eigen wijsheid. Op ons eigen bewustzijn. Op onze eigen bezieling. En op onze eigen visie. Zo komen we tot onze eigen keuzes en actie. Tot onze ‘eigen wijsheid’.

Een overvloed aan prikkels van de wereld om ons heen, onder andere via de nieuwe media, maar ook de nadruk – in organisaties – op korte termijn resultaten, zorgen ervoor dat wij constant op onze tenen moeten lopen. Hoezo vrije tijd? Het is niet verbazingwekkend, dat veertig procent van alle ziekteklachten stress-gerelateerd is. En dan hebben we het alleen nog maar over ziekteklachten!

Steeds meer mensen zoeken, tegenover deze centrifugale krachten, een tegenwicht in ontspanning en reflectie… in de vorm van afleiding, vakanties, retraites en… persoonlijke coaching.

In het laatste geval gaat het vooral om een luisterend oor en een leerzame spiegeling in een veilige, ondersteunende situatie. Hierbij schrijft de coach niet voor wat de cliënt moet beslissen of doen, maar helpt hij de ander om zelf lering te trekken uit zijn ervaring. Om zijn eigen keuzes en actie te bepalen. Logisch, want de eigen ervaring is tenslotte de beste leermeester!

De ‘Inner Game’ draait erom zo snel mogelijk te leren van onze ervaring, om zoveel mogelijk plezier te hebben in wat we doen en daardoor zo goed mogelijk presteren. Ontspanning, concentratie, evenwicht, zelfvertrouwen en bewustwording zijn hierbij sleutelbegrippen.