Een korte training voor team Jacco Verhaeren

Jacco ’s eigen reactie : ” Dit was voor mij een nuttige opfrisser om nog beter te beseffen , dat mijn rol als coach van de coaches niet is om mijn antwoorden te geven op hun vragen , maar om hen te helpen hun eigen antwoorden te vinden ! Wat een leuke en speelse manier om zó lerend bezig te zijn ! “

” Inner Game Coaching ” 

Jacco en ik (Frits Philips) hadden er al jaren op zitten vlassen : een mogelijkheid om zijn coaches van” Swimming Australia ” kennis te laten maken met de ” inner Game ” en met “Inner Game ” coaching . We hadden samen al eerder gezien , hoe effectief ” Inner Game ” coaching kan zijn . Dat gebeurde , toen Marleen Veldhuis zich in April 2012 nog moest kwalificeren voor de Olympische Spelen en dacht – evenals Jacco , trouwens – dat zij een probleem had met starten .

Een half uur werken met de “Inner Game ” en  5 keer starten gaven haar de ervaring  en het inzicht , dat zij helemaal geen probleem met starten had . Ervaring is en blijft de beste – want meest overtuigende ! – leermeester . Dat experiment heeft op ons alle drie een enorme indruk gemaakt : dat de ” Inner Game ” zo snel kan werken !

En nu kwam het er van : Jacco was met de hele Australische zwemploeg in Eindhoven ,in Juli van dit jaar , ter voorbereiding van de Wereldkampioenschappen , die later in Boedapest gehouden werden . En zo kwam een lang gekoesterde droom in vervulling !

Op 15 Juli ’s middags om 14 uur gingen Jeroen Jonk , Michel de Rooij en ik aan de slag met 12 zwemcoaches , Georgia – de psychologe , die hen begeleidt – en Jacco zèlf .

En spelenderwijs – al puttend op een oefengreen in Valkenswaard – ontdekten zij , waar het bij de ” Inner Game ” om gaat : ontspannen , waardevrij èn geconcentreerd op het moment van de handeling waarnemen wat er gebeurt .

 

Putten op een green levert de perfecte combinatie van actie , waarneming en reflectie om hier spelend en lerend mee bezig te zijn ! Nadat zij hier enige tijd ervaring mee hadden opgedaan , kwam de vraag aan de orde ,in hoeverre deze benadering verschilde met hoe zij zelf gewend waren om te coachen of gecoached te worden .

Antwoord : ” ja , jullie geven geen opdrachten ,stellen alleen vragen , laten ons zèlf bepalen waar we onze aandacht op willen richten en vragen ons achteraf , hoe we iets ervaren hebben . ” En , ja , het beviel goed en maakte hen wel nieuwsgierig .

En , ja , tijdens een korte pauze  bleken zij ook geïnteresseerd om zelf met deze methode te experimenteren . Zo gezegd , zo gedaan : in trio’s van speler , coach en observator – in wisselende rollen – gingen zij aan de slag , met ons drie trainers als “achtervanger” om hier en daar een vraag te beantwoorden en een suggestie te doen .

Zo samen spelenderwijs lerend onderweg werkt in hoge mate verbindend en aanstekelijk en het is mooi om te zien , hoe leren , genieten en presteren dan moeiteloos met elkaar gepaard gaan .

Natuurlijk moest er voor deze strijdlustige Aussies wel een putting wedstrijd  geboden worden , waarin zij konden testen , hoe goed zij de “Inner Game ” konden toepassen . De eerste wedstrijd zonder coaching van onze kant , de tweede mèt ….voor wie wilde . De spanning steeg …met groot gejuich , toen één van de laatste putts -over 10 meter – ook echt viel ! De onderlinge uitwisseling over wat zij hadden geleerd en de feedback naar ons was éenduidig enthousiast . Die indruk werd de volgende dag nog bevestigd door Jacco : zij hadden de hele avond over deze ervaring  doorgepraat ! Smaakt , wat ons betreft , naar meer .

 

 

 

 

 

 

 

 

Frits Philips